Witam.
W temacie : viewtopic.php?f=13&t=261 onegdaj poruszyliśmy temat szybowca klasy FunFly.
Postanowiłem owoż takowego zbudować. Za wzorzec posłużył mi sławetny Madslide, którego opis znajdziemy na : http://jroger.nuxit.net/berliweb/madsli ... dslide.htm
Oczywista nie byłbym sobą , gdybym czegoś nie zmienił, a zmieniłem wszystko
Właściwie z oryginału zaczerpnięte zostały jeno proporcje, które tez z lekka zmieniłem i ogólny obrys kadłuba.
Reszta to już moja twórczość radosna. Jako że do zbocza kawałek mam to jeszcze wstawiłem ( znaczy wstawię jak skończę ) napęd stosowny. Całość konstrukcji - balsa + sklejka + sosna.
Wymiary :
- rozpiętość - 160 cm
- długość kadłuba - 113 cm
- napęd ???? - Keda 22020, lub jakiś Ray
W pierwszym pijackim widzie postanowiłem zaszaleć i zrobić nie lotki a całe obracane płaty, jak narazie robię tradycyjnie, ale i do tego pomysłu może wrócę.

Plan ogólny wygląda następująco :



BUDOWA KADŁUBA :

Do budowy kadłuba użyłem :
- boki - balsa 3 mm + sklejka 1 mm
- podłużnice w kadłubie ( przód ) - sosna 5 x 3 mm i reszta - balsa 5 x 3
- wręga silnikowa i wręgi pod skrzydłem- sklejka 3 mm .
- wręgi tyłu kadłuba - balsa 3 mm
Budowę rozpocząłem od wycięcia z balsy 3 mm boków kadłuba, a ze sklejki 1 mm usztywnień kadłuba.



Przód kadłuba w części silnikowej został dodatkowo wzmocniony poprzez wylaminowanie od wewnątrz rowingiem węglowym.



Usztywnienie przodu zostało uzyskane poprzez wklejenie listew sosnowych 5x3. Klejenie żywicą 5 minutową.



Reszta podłużnic kadłuba została wycięta z balsy, przekrój listew 5 x 3 mm. Klejenie przy pomocy tradycyjnego wikolu. Przed wklejeniem podłużnic wpierw wkleiłem wzmocnienia sklejkowe boków kadłuba.



Ze sklejki 3 mm wycięte zostały główne wręgi kadłuba i siodła pod skrzydłowe. Zostały one wpasowane w gniazda wycięte w sklejowym usztywnieniu. Klejenie żywica 5 min.



Obie połówki kadłuba zostały ze sobą połączone. Klejenie wykonałem żywicą 5 min.



Ze sklejki 3 mm wycięte zostało łoże silnika. Łoże wklejone żywicą 5 min, dodatkowo od środka zostały wlaminowane pasy tkaniny szklanej łączące łoże z bokami kadłuba.



Sklejam ze sobą tył kadłuba bacząc na prawidłowe utrzymanie symetrii kadłuba w osi wzdłużnej. Klej - żywica 5 min.



W tak przygotowane i połączone ze sobą boki kadłuba wklejam dno. Dno zostało wycięte z balsy 3 mm.
Klejenie przy pomocy ścisków i szpilek tradycyjnym wikolem.



To co powyżej to efekt paru wieczorów. Przód kadłuba i maska silnikowa zostaną tradycyjnie wylaminowane na styrodurze.
Część zakabinowa ( garb ) najpewniej zostanie wygięta z balsy 1 mm, ewentualnie styrodur. Walczę z myślami w tym temacie.

CDN niebawem ( mam nadzieję )

...CDN niebawem ( mam nadzieję )

Noooo!

Spoko spoko Karolu. Wytłem ( wszak blisko byłem, bo gdybym był daleko napisałbym wyciąłem ) wręgi reszty kadłuba, może uda mi się je wkleić dzisiaj, aczkolwiek jest to problemowe, w ten sposób zapadła decyzja budowy garbu tradycyjnie z balsianego drzewa. Zwróć uwagę Waści iż nie używam żadnych laserów jeno wycinarki wodnej.

I to się chwali

Sam preferuję laubzegę z porządnym angielskim włosem...
Czekam z zapartym tchem, bo ciekawy model, jako żywo

Tylne wręgi "garba" zakabinowego wkleiłem. Dzisiaj poleci na to pokrycie z balsy 1 mm. No i nadszedł czas na usterzenie. Usterzenie poziome mam zamiar wyciąć z jednego kawałka balsy 8 mm i szlifować aż do uzyskania profilu zgodnie z wzorcami, aczkolwiek walczę z myślą czy nie robić go tradycyjnie, tzn żeberka, dźwigary etc. Usterzenie pionowe będzie cięte z balsy 8 i 3 mm.
Jutro zapodam jakieś nowe fotki.

Dalsza walka w czasie weekendowym zaowocowała czym następuje :
Po pierwsze primo ożebrowanie garba powstało ze balsianego drzewa na 3 mm grubego, podłuznica na garbie owoż tako samo.
Wręgi wkleiłem bo się spieszyłem na CA, potem dodatkowo podlałem wikolem.



Po wklejeniu wręg z listewki balsowej o wymiarach 3x5 mm leżącej na płasko i pociętej na kawałki stosownej długości powklejałem na górnej krawędzi kadłuba pomiędzy wręgami "kant". Kant ten posłuży mi do dokładnego doklejenia pokrycia giętego garba. Kant ten oddalony jest od brzegu boków kadłuba o 1 mm.



Z balsy 1 mm klejonej wzdłuż z dwóch płatów przygotowałem oklejenie garba.
Dokleiłem to do jednej strony wspomnianego "kanta" przy pomocy CA.



Z pomocą szerokiego pędzla o miękkim włosiu okleinę garba potraktowałem wodą z obu stron, co pozwala mi ją po nasiąknięciu ładnie i bezproblemowo wygiąć.
I tak też po wygięciu "obciągnąłem" garba, klejenie wikolem.



Po wyschnięciu i usunięciu szpilek garb przeszpachlowałem. Szpachlowałem gdyż użyłem na ów garb balsy twardej 1 mm, po namoczeniu mocno uwydatniły się pory i szpary. Tutaj polecałbym użycie balsy miękkiej 1,5 - 2 mm.



Mocowanie usterzenia poziomego.
Usterzenie poziome będzie "pływające". Pływanie to postanowiłem zrealizować z pomocą dwóch rur węglowych, rura zewnętrza o średnicy 8 mm została przycięta do potrzebnej długości. W desce z balsy twardej o grubości 8 mm został nacięty na krawędzi rowek i następnie doszlifowałem go przy pomocy owej rury oklejonej na moment papierem ściernym do kształtu właśnie tej rury.



Rura następnie została żywicą wklejona w półokrągły rowek i dodatkowo oblaminowana, co zapewnia trwałe i bardzo sztywne i mocne połączenie.



W międzyczasie wystrugałem usterzenie pionowe. Cięte jest z balsy 8 i 3 mm.



CDN

Powiem szczerze, że wygląda bardzo ciekawie.

I życzę ukończenia projektu.

Czyli zakończyła się era budowania Deproniaków?

Nie zakończyła się - spokojnie

Fajnie sie czyta Twoje relacje z budowy
czekam na ciag dalszy .
Beda plany?

Tradycyjnie budowa, oblot, poprawki , oblot i ....... plany będą.
Walczę ze statecznikiem poziomym. Mam cztery wersje :
- v1 całość z pełnej deski balsowej szlifowanej wg wzorców zewnętrznych
- v2 tradycyjnie metodą konstrukcyjną
- v3 styropian kryty balsą 1 mm
- v4 konstrukcja oparta o dźwigar, dwa , trzy żebra - zamknięta balsą 2 mm

Jak narazie :
v1 - odpada z braku balsy miękkiej minimum 8 mm, mam parę desek ale twardej - za duży ciężar
v2 - wywaliłem wczoraj dwie godziny roboty i żeberka do pieca
v3 - zamówiłem wkłady ze styro
v4 - zabieram się dzisiaj czekając na wkłady.

Zabrałem się za usterzenie poziome. Usterzenie to musi spełnić w w porównaniu z tradycyjnym dodatkowo kilka warunków.
Po primo pierwsze - możliwie mała waga, z racji tego że to motoszybowiec z serwami daleko wysuniętymi w tył.
Po primo drugie - maksymalna sztywność, z racji kąta wychyleń po prawie 90 stopni w obie strony i niesionymi za tym obciążeniami.
Po primo trzecie - rozbieralność.
Warunki jak widać ekstremalne, usterzenie konstrukcji tradycyjnej zarzuciłem, o czym już wcześniej pisałem. Pozostało mi robić je jako konstrukcję "skrzynkową", pozwoli mi to zachować wszystkie trzy prima. Głównym elementem konstrukcyjnym każdej połówki jest balsowy dźwigar szlifowany w klin, dźwigar ów został wystrugany z balsy twardej 8 mm szlifowanej do grubości 6 mm z jednej a 2 mm z drugiej.



Pokrycie zewnętrzne to balsa 1,5 mm średniej twardości.
Do tego pokrycia z pomocą żywicy dokleiłem dźwigar. Istotnym jest byśmy na tym etapie prac robili obie połówki usterzenia jednocześnie, co pozwala nam na utrzymanie jego "symetryczności", wszak pamiętać należy iż model będzie dość szybkim motoszybowcem z ekstremalnymi wychyleniami powierzchni sterowych, więc jakakolwiek niedokładność, czy też asymetryczność ma rację bytu zemszczenia się na nas.



Utrzymanie sztywności, oraz mocne i twarde zamocowanie dźwigni sterowej deprymuje konstrukcję. W tył wkleiłem szlifowane w klin z balsy twardej usztywnienia, takie też będą żeberka szczątkowe. Na tym etapie kliny-żeberka zostały jedynie doklejone do dźwigara. Nie doklejałem ich jeszcze do pokrycia, gdyż to spowodowałoby automatycznie "zmodyfikowanie" profilu na płasko-wypukły.



"Zawiasem" całości będzie węglowa rurka o średnicy 6 mm obracana w rurce 8 mm-owej. Rurka ta musi być ciasno wpasowana w dźwigar.
Aby uzyskać to ciasne pasowanie w dźwigarze zostały wylaminowane gniazda pod ową rurkę. Kawałki tkaniny przesączone żywicą 5 min zostały przykryte folią, na folię nałożona rurka i całość wciśnięta w gniazda dźwigara balsowego.



CDN

Oczywista po stwardnięciu żywicy wyjąłem dźwigar i folię, odciąłem nadmiar tkaniny i wyszlifowałem całość.
Teraz czas na druga stronę poszycia. Kawałek tkaniny przesączonej żywicą, na to cienka foli, najcieńsza jaka miałem. Pozyskałem ją z woreczków śniadaniowych. Tkanina została poprzez folie dosłownie wprasowana w balsę, następnie ścisnąłem ze sobą pokrycia czekając na stwardnięcie. Po rozłączeniu doskonale odbiło się gniazdo.



Z balsy twardej 3 mm wytłęm resztę półżeberek i dokleiłem.



Czas na połączenie góry z dołem. Co ważne wszystkie operacje wykonujemy na raz na obu połówkach statecznika, ustrzeże nas to przed "niesymetrycznością". Na desce położyłem listwę balsową o grubości 1,5 mm, zadaniem tej listwy jest lekko unieść spływ do góry, na to folia. Folia ta zabezpiecza nas przed przyklejeniem statecznika do deski. Dźwigar węglowy został owinięty raz jeszcze cienką folią i wsunięty w gniazda.
Istotnym jest jego zabezpieczenie przed przyklejeniem się na tym etapie budowy. Żeberka, spływ i dźwigar balsowy posmarowałem klejem, użyłem Soudala , który dokładnie wypełni miejsca klejone pieniąc się.



Na spływ znów pasek folii, na to profile alamuniowe i całość ściskam, resztę dociskam szpilami, wszystko staram się robić maksymalnie symetrycznie na obu połówkach.



CDN

I co tu tak nikt się nie odzywa ???
Dobra jadę dalej z tym modelem.
Krawędź natarcia statecznika składa się z dwóch elementów, element pierwszy w formie klina zarówno wzdłuż jak i w przekroju został wycięty z balsy średniej.
Zostanie on wklejony pomiędzy pokrycie z pomocą CA, później dokleję krawędź właściwą czyli nosek.



Samo wklejanie dwuetapowo, wpierw przyklejam listwę do dolnego pokrycia, po wyschnięciu kleje do górnego, ustawiam i ściskam.
To samo robię z drugą połówką statecznika.



Cały czas pilnujemy symetryczności prac.



Doklejam resztę, całość szlifuję.



Teraz odcinam części wewnętrzne, zostaną one w następnym etapie doklejone do kadłuba.



Połówki stateczników wkładam w zawias. W razie potrzeby do "zawiasu" doklejam z balsy miękkiej pokrycie górne i przód. Później to wszystko zostanie doszlifowane do kształtu profilu statecznika.



Wreszcie doklejam przy pomocy żywicy "zawias" do kadłuba cały czas dbając o prawidłowy kształt, poziom, pion etc.



Po wyschnięciu usztywniam spływ i wklejam wcześniej odcięte fragmenty wewnętrzne połówek stateczników. Doklejam je jedynie na tym etapie do rury węglowej.



Po wyschnięciu wklejam klin z twardej balsy łączący te elementy w jedną całość.



CDN

Odezwę się. Podoba mi się patent z mocowaniem poziomego. Jak zabezpieczysz połówki statecznika przed wysunięciem?

Bo tak Ci to sprawnie szybko idzie, że nie chcemy przeszkadzać.

Ciekawy pomysł z tym statecznikiem, mam nadzieję, że się sprawdzi. Jak zamocowana będzie mniejsza rurka w statecznikach? W jednej połówce klej, a w drugiej... ? Bo wnioskuję z Twojej wypowiedzi, że usterzenie zaplanowałeś dzielone.




... i oby tak dalej.!

Z jednej strony rura będzie wklejona w statecznik na stałe, natomiast z drugiej strony rura będzie przykręcana.
Znaczy się tak, rura w celu wzmocnienia, wszak to węgiel z jednego końca zostanie od wewnątrz zalana szarym poxipolem na głębokość 2 cm. Po wsunięciu w statecznik całość zostanie przewiercona na wylot wiertłem o średnicy 2 mm. Gniazdo w stateczniku jest całe wylaminowane, jedynie na powierzchniach zewnętrznych, tam gdzie będą otwory powierzchnia zostanie wzmocniona poprzez wprasowanie i zalaminowanie kawałkami tkaniny szklanej. całość dokładnie przeszlifowana.
Da mi to możliwość skręcania w tym miejscu statecznika i jego demontaż. Myśle że takie mocowanie będzie sztywne i mocne.

Teraz już wszystko jasne.

Ewentualnie zawsze mogę to skleić w razie czego na stałe, aczkolwiek chciałbym tego uniknąć.

A że tak zapytam z głupia a po co takie kombinacji, jaka idea przyświecała autorowi.
Rozumiem, że ma być mocno i sztywno tylko to można uzyskać zdecydowanie prostszymi metodami.
Nie żeby krytykował jam tylko ciekaw.

Konrad jakie kombinacje, zwykłe struganie w drzewnie - ot tyle.

Dobra - jedziemy dalej. Doszlifowałem to co ostatnio dokleiłem.



Wkleiłem po wcześniejszym dopasowaniu z balsy miękkiej resztkę garba zakadłubowego.



I wreszcie z pomocą szatańskiego urządzenia do pasowania tyłów przykleiłem zaczątek statecznika pionowego.



Nie mogąc się powstrzymać na moment przyszpiliłem resztę "pionu"



Teraz czas przejść na dziób, ale o tym następnym razem.

Przypuszczam, że Konradowi chodzi o ster wysokości . Otóż Konradzie konstruktorowi tego szybowca chodziło o to by statecznik poziomy (ster wysokości ) wychylał się o prawie 90 stopni . Do normalnej akrobacji nie jest to potrzebne, ale dzięki temu model może wykonywać nietypowe ewolucje.
Poszukaj filmików z szybowcem Mad Slide , od razu Ci się rozjaśni

Powiedziałbym nawet że mam zamiar nim "śmigać" bardzo nietypowe ewolucje.

Jak zamierzasz rozwiązać kwestię napędu steru wysokości? Pull-pull?

Tak właśnie chodziło mi o ster wysokości. Teraz kapuje po co tyle zachodu.
Aż jestem ciekaw jak to będzie działać - latać.

PS.
Kolejny przykład, że trzeba jasno precyzować pytanie.
Ja oczywiście wiedziałem o który statecznik (ster) chodziło

Też jestem ciekaw jak to będzie śmigać. Ze trzy lata temu ściągnąłem i wydrukowałem plan i ciągle czeka w kolejce.

He ja też wokół tych planów długo chodziłem. Później doszedłem do wniosku że muszę co nieco przerobić i jak widać przerobiłem prawie wszystko.
Fakt pewne rzeczy skomplikowałem zapewne w stosunku do oryginału.
Oki powalczyłem dalej z kadłubem, wszak jakoś trzeba ten przód przykryć, oczywista mógłby, to zrobić z jakiegoś styro, ale ... to by było za proste.
Głównym elementem nośnym "klapy" jest jej podłoga wycięta z balsy 3 mm, jako że długość jej jest dość znaczna boki zostały usztywnione podłużnicami, do tego wręgi. Wszystko z balsy 3 mm.



Tak to wygląda po przyłożeniu do kadłuba.



Pokrycie przodu z balsy 1,5 mm, wpierw tradycyjnie zostało doklejone do jednego z boków z pomocą CA.



Po namoczeniu by balsa zwiotczała dokleiłem 0pokrycie do wręg i drugiego boku.



Pozostała do zrobienia kabina, czyli wpierw kopyto, a potem PET oraz osłona silnika. Ta będzie tradycyjnie wylaminowana na kopycie ze styroduru, ale wpierw muszę dopasować odpowiedni kołpak. Tak się zastanawiam patrząc na plany madslide'a, czy ja przypadkiem nie przekombinowałem z tym modelem Wszak oryginał jest dużo prostszy w budowie. Aczkolwiek oryginał waży ok 950 g przy rozpiętości 1500 mm i jest to tylko szybowiec, a ja mam zamiar zamknąć się w tej wadze przy rozpiętości 1600 i jeszcze wstawić silnik i stosowny pakiet.

Przód doszlifowany, klocek pod kopyto kabiny się klei.
Zważyłem dziada - jak na razie coś ok 270g.

Czy przewidujesz miejsce na tube balastowa ??

Nie - nie przewiduję, on będzie głównie śmigał jako motoszybowiec, a jak co to zawsze mogę odważnik, albo i cegłę zamocować

No jak do mnie w koncu wpadniesz to bez tej tuby nie poszalejesz

Spoko spoko Robciu.
Oki to co mi się udało dalej na fotkach.
Klapa górna dostała szlifu i dokładnie ją dopasowałem do kadłuba, jeszcze tylko od dołu dojdą małe "pozycjonery-usztywniacze".
Jak będzie montowana do modelu ? Jeszcze nie wiem , a bo to w ogóle warto montować na ten jeden lot. ?



Przód kadłuba z laminaty będzie, ale wpierw trza do tej laminaty formę stosowną poczynić. Styropian, styrodur, depron - obojętnie co. Ja akurat miałem kawałek styroduru, wystarczyło dokleić do niego kawałek depronu i już mam klocek o potrzebnej długości. Kadłub zabezpieczyłem z przodu taśmą klejącą. Po narysowaniu na klocku linii pomocniczych wyznaczających pion, poziom i środek "podkołpacza" potraktowałem go od tyłu taśmą klejącą dwustronną i przykleiłem do kadłuba.



Zabrałem się za rżnięcie nożem OLfa. Przy okazji przekonałem się raz kolejny w życiu że jeno ale niestety drogie narzędzia spełniają dobrze swoją rolę. Owoż na moment zapodałem w obsadkę ostrze "innej firmy zakupione w castoramie" . Q..... tym nie dało się pracować. Styrodur się strzępił, wyłamywał etc. Wróciłem do ostrza Olfy, będę musiał zanabyć większą ich ilość, a ostrza Dedry posłużą do ostrzenia kredek.



Jeszcze tylko szlifowanie papierem 180-360 , zgrubne dopasowanie kołpaka i czas zabrać się za laminowanie.



CDN

Co do montowania kabiny to posługując się resztkami tego co zostało między uszami zasugerowałbym 4szt. 5x3mm okrągłych magnesów neodymowych. Magnesy mocowałbym w kadłubie a w kabinie metalowe podkładki średnicy 5-6mm, coby jak zdejmę kabinkę nie kleiła się do byle metalu czy bylejakiego paskudztwa nie ściągała do siebie. Nigdy nie wiadomo co i kto leży w trawie na lotnisku. Jakby miało być bardzo mocne polączenie to w kabince też można dać takie same neodymy. No ale to tylko takie moje luźne wymysły. Może i bezsensowne ale się staram i pracuję nad sobą.

Przewidujesz jakiś skłon silnika czy tylko wykłon w prawo ? Bo płat i statecznik jak mniemam na zero?

Układ średnipłata, praktycznie potrzebny mi będzie ewentualny wykłon w prawo o 1-2 stopnie. ale to dopiero wyjdzie w "praniu".

Zalaminowany przód został odcięty od kadłuba piłą japońską i następnie delikatnie oderwany.



krok następny to sklejenie połówek ze sobą , wycięcie otworów oraz wyszlifowanie i szpachlowanie.



Używałem szpachlówki samochodowej NOVOL

Pokrycie farba podkładową - MOTIP



CDN

Robota pierwsza klasa. Szkoda tylko ze na 1 rysunku w watku morda tak fajnie i plynnie przechodzila w kadlub a tutaj jest tak "garbato "

Z tą morda coś pewnie jeszcze zrobię. aczkolwiek zaczekam na finał.
Prace dalsze.

BUDOWA SKRZYDŁA

Budowę płata rozpocząłem tradycyjnie od wycięcia ze sklejki żeber wzorcowych.
Wg szablonów wewnętrznych wyciąłem dwa żeberka główne z twardej balsy 3 mm.



Następnie szablony żeberek wewnętrznych zostały poprawione, doszlifowałem gniazdo pod dźwigary, wszak w bloczku dźwigar biegnie pod innym katem niż w skrzydle.



W ten sposób wyszlifowałem bloczki żeberek dla obu połówek płata



Montaż na desce, wpierw przygotowałem dźwigary dolny i górny.
Dolny dźwigar przyszpiliłem do deski i wkleiłem wszystkie żebra.



Dokleiłem dół spływu z balsy 1,5 mm



Dokleiłem dźwigar tylny pomocniczy z balsy 3 mm



Spływ wyszlifowałem po wyschnięciu w żyletkę, dokleiłem dźwigar górny, dokleiłem listwę natarcia z balsy 4 mm. W końcu wlaminowałem na wyszlifowany spływ pas tkaniny szklanej i na to nakleiłem górna część spływu.

CDN

Mam nadzieje że jak skończysz to będą jakieś plany.(Jak coś już o tym pisałeś to sory jestem na komórce i jest trochę ciężko)

Plany ?, pewnie będą

To co opisałem w poprzedniej relacji w szczegółach wygląda następująco.

Spływ został wyszlifowany w żyletę z pomocą klocka i papieru 360, tutaj baczymy na to by zrobić to dokładnie na całej jego długości. W tle tez widać doklejoną krawędź natarcia.



Teraz na tak wyszlifowany spływ pas tkaniny szklanej, żywica ( Epidian ) dokładnie przesączone, nadmiar żywicy usunięty i naklejam górną połowę pokrycia spływu. Deska balsowa 1,5 mm.



Operacja ta spowodowała ni mniej ni więcej tylko powstanie wzniosu ujemnego płata. Wynika to z faktu iż płat leżał na desce góra do góry. W procesie klejenia tego spływu został do deski dokładnie dociśnięty ściskami. Kleimy żywicą, twardnie w "kamień", usztywnia całość etc. Tym kątem ujemnym zajmę się później.

Krok następny to doprowadzenie do stanu właściwego listwy natarcia, mały strug modelarski i papier ścierny na dużej desce. Na razie dół natarcia, na górę przyjdzie jeszcze czas.



No to teraz ten wznios ujemny.
Odwracam płat "do góry" nogami. Aby zniwelować uzyskany wznios ujemny, a wynika on z różnicy wysokości żeberek środkowych i skrajnych, końcówki płata mocno mocuję do deski. Użyłem kawałków blaszki alamuniowej i małych wkrętów do drewna.



Naklejam przedni keson na całej długości dokładnie go dociskając do krawędzi natarcia, dźwigara i poszczególnych żeberek. Kleiłem wikolem, widać dużą ilość szpilek.



Po wyschnięciu ...... spojrzałem na to co zrobiłem dnia następnego i po otarciu łez uzbrojony w lusterko przyjrzałem się swemu odbiciu. Owoż ujrzałem przed sobą ni mniej, ni więcej jeno KRETYNA W ESENCJI.
Bo co zrobiłem ?. Przykręciłem ten płat do deski a potem to zakleiłem
To co zrobiłem dowodzi kolejny raz, ze modelarstwo to sztuka, głównie sztuka myślenia.
Będę musiał wyciąć w balsie, gdzie ta blacha małe otworki i dostać się do tych śrub, by odkręcić płat od dechy.
Ale o tym następnym razem.

Myślę nad napędem modelu, bo jak widzę waga gołego modelu powinna oscylować wokół 600-650g.
Wyposażenie zabierze jakieś 100-110 g ( serwa, odbiornik i regler ) , silnik to kolejne 110-150 g, pakiet 2200 to coś ok 190-200 g. Jak nic przekroczę kilogram, a tak się starałem.

Jako że latać lubię motoszybowczykami ostro, co odznacza start pionowy z gwizdem, chyba będę musiał poszukać jakiegoś silnika który mi da ok 1500 g ciągu. Założona ( w fazie projektu ) Keda nie da mi takowej możliwości - mówię o pionowym szybkim starcie.

CDN