Napęd klap postanowiłem zrobić na jednym serwie schowanym w kadłubie, więc zrobiłem to starym sposobem, w jaki kiedyś robiło się napęd lotek.

Zrobiłem mocowanie pływaków.
W skrzydła zostały wklejone rurki aluminiowe, w które wchodzą golenie . W większą rurkę pływaka wkleiłem tulejkę duralową z gwintem M3, a w skrzydła od góry - tulejkę mosiężną będącą prowadzeniem śruby mocującej pływak. Zdjęcia wszystko wyjaśniają.

Normalnie sadysta modelarski, za dobrze, za pięknie, za dokładnie, no po prostu jak to młodzi dzisiaj mawiają - zaje...ście. Piękna robota Krzyśku.

no no Panie.

vice versa

normalnie szczena opada.Ja tylko patrzę co wyczyniasz i staram się uczyć od Mistrza...

proszę mi tu się nie przezywać

Ależ ty Krzychu świetną inżynierską robotę i myślenie demonstrujesz.
Masz to z pracy, czy modelarstwa?
Podziwiam.

Dobra - obelgi ślemy via PW

Czy pochwały mogą zostać?

Krzychu!
To nie sa zarty,musimy zmienic Tobie nick na Mr PERFECT
Koledzy co wy na to?
Wladek.

Nick niech ma jaki ma ale zamiast modelarz wpisać mu picuś-glancuś.

To jest to!
Wladek.

jasne, picuś-glancuś i fotomontaż

Czemu nie !
Wladek.

Wladek, skoro już się odezwałeś to może masz jakieś informacje na temat RWD-22?

Poszukam,z tego co pamientam to niewiele bylo publikacji na temat RWD 22
Znajomy ktory pracowal wRWD niestety nie zyje, od niego dostalem sporo informacji na temat RWD 17.
Poszukam ,Wladek

Z tego co wyczytałem przez całe życie o tym projekcie to oprócz ogólnych rysunków, czy wręcz rysunku jak miał wyglądać nic nie zostało.
W 1939 r. powstał model do badań tunelowych dla sprawdzenia założeń.

No widzisz i to jest dla mnie bardzo cenna informacja, bo ten samolot też jest brany pod uwagę

Czesc Krzychu.
RWD 22,nie wiele znalazlem, jedna marna fotka modelu,rysuneczek w trzech rzutach i opis.
A.Glass, polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939.
RWD 17, to inna sprawa,mam wszystko co bylo mozliwe do uzbierania w tym temacie .
Kiedys mialem zamiar budowac makiete tego samolotu, niestety brak czasu zatrzymal ten projekt.
Krzychu ,wszystko co mam jest do Twojej dyspozycji..

Pozdrawiam Wladek.

Przygotowanie do zdjęcia formy z dolnego elementu kadłuba. Kopyto (ów element) jest wykonany z balsy i styroduru, zalaminowany tkaniną szklaną 80g. celem nadania mu sztywności i odporności na wszelkie żrące substancje. Następnie zaszpachlowany akrylową szpachlą do ścian, pomalowany podkładem MOTIP i pryśnięty farbą DUPLI-COLOR w kolorze.....najtańszym . Jutro zakładam formę.

Prawdziwe modelarstwo!
Sliczna,robota,aby tak dalej.
Uklony Wladek.

p.s
Wiem ze jestes perfekcjonista, ale dla czego robisz forme?
czy tylko dla zmniejszenia ciezaru.

Wladek, nie przesadzaj z tym perfekcjonistą, jestem tylko zwykłym modelarskim wyrobnikiem , ale cieszę się, że Ci się podoba moja robota.
Z doświadczenia z wodnosamolotami wiem, że im mniej"drewna" i innych materiałów chłonnych jest w modelu, tym lepiej. Dlatego też postanowiłem już na samym początku roboty, że kadłub będzie w całości laminatowy, bo nie chłonie wody i.....umiem go zrobić

O.K.
Teraz wszystko rozumiem.
Masz racje, patrzylem na model ,ale zapomnialen ze to wodno samolot.
Pozdrawiam Wladek.

Krzysiek jak już formy robisz to dawaj po całości, a nie tak tu kawałek, tam kawałek

przyjemności należy dozować

Forma gotowa. Gdyby to kogoś interesowało, to jest zrobiona z jednej warstwy żelkotu narzędziowego epoksydowego, oraz tkaniny szklanej 2X110, 2X163 i 1X390 przesączonej żywicą epoksydową LH145.

Cudotwórca powiem,cudotwórca,q..de...
Wspaniały model i wykonanie.Z braku jakiejkolwiek dokumentacji większość prac wymaga intuicji i dużej wyobrażni twórcy.Tym bardziej jestem pełen uznania.

I ponownie zostałem wtrącony do doła, z którego mozolnie się wygrzebywałem...
Idę się napić

To napij się i już tam zostan bo obawiam się, że to dopiero początek. Ja tam modeli nie tykam póki co bo mam jakąś hm...niechęć do dłubania
Posiedzę, popatrzę co kolega dalej będzie tworzył.

Taaa.... nie ściemniaj, model całolaminatowy już dawno opływany i oblatany a On nam tu jakieś "głodne kawałki" pokazuje i opowiada . Idę Orlika połamać......

Nawet stojak pod wymiar do zdjęcia zbudował - "zboczeniec" jeden

sądziłem, że nikt nie zauważy


Już myślałem, że chcesz aby zrobił z laminatu maskę silnika, a ty za łamanie się bierzesz takiego ładnego tartaczka

Model przedni , co do tego to nie mogę się zgodzić ;



Byliśmy , obejrzeliśmy , pochwaliliśmy ;



Zdjęcie sprzed miesiąca . Kolega Andrzej Bryska , kesto , Filip Szymański i moja skromna osoba z drugiej strony obiektywu . Jest co oglądać szczęka opada .

W drodze powrotnej było w samochodzie dziwnie cicho . Nie było się czym chwalić .

Joker

Dzięki Edwardzie za piękne zdjęcie.Model w całej okazałości wygląda super...
Teraz wiem w czym rzecz.Jak się ma takie laboratorium,to i robota idzie.

Ta cisza to już na zdjęciu się zaczęła i nie ma się czemu dziwić.

Janusz. Dam Ci Filharmonię. Zagrasz pięknie Bacha na organach ?

To nie możliwe, że Krzysiek ma tylko talent. On ma do czynienia z laminowaniem na co dzień. Pewnie jachty buduje, a talent tylko mu pomaga w modelarstwie.
Cudowne opanowanie tematu, szczególnie po obejrzeniu zdjęcia.
Brak mi słów do określenia poziomu. To nowa jakość w technice wykonywania modeli. A wiele ich już w życiu widziałem.

Czas najwyższy wrócić do projektu RWD-22. Statecznik poziomy postanowiłem zrobić dokręcany do kadłuba dwoma śrubami M3. Musiałem wytoczyć tulejki duralowe, które będą wklejone w statecznik i będą stanowiły gniazdo do schowania łba śruby.

Kopyto w miarę skończone, więc przygotowałem wycięty z płyty meblowej rzut boczny, który podzieli formę na dwie części. Po umocowaniu w nim kopyta, uszczelniłem połączenia specjalną plasteliną techniczną robiąc z niej cienki wałeczek i za pomocą dentystycznej łopatki wcisnąłem ją w szczeliny. Do wyrównania uszczelnienia użyłem metalowej szpachelki, choć powinno się raczej użyć z twardego plastiku. Mniejsze ryzyko uszkodzenia kopyta.

Chciałem napisać jakiegoś paszkwila ale wszystko wyjaśniłeś .
To jest bardzo ważna uwaga dla poczatkujących . Delikatny odcisk na wzorniku \formie\kopycie wyjdzie brutalnie na końcowym wyrobie .
Czasami wystarczyło nieuważne odłożenie kopyta na coś na stole i już był ślad.
Krzysiu reprezentujesz najwyższe standardy pracy na każdym etapie .

Krzychu, to tak ładnie wygląda tylko na zdjęciach, w rzeczywistości - straszna kaszana .
Aby formy ładnie się schodziły, zastosowałem plastikowe nóżki od mebli jako kołki ustalające. Przed położeniem żelkotu narzędziowego zrobiłem dodatkowe podziały formy, bo trudno byłoby w formie całościowej odformować np. przejście kadłub - skrzydło. Jest z tym trochę gimnastyki, ale mam nadzieję, że koncepcja jest słuszna i dalej będę podążał tą drogą .Po zawoskowaniu kopyta położyłem dodatkowo warstwę alkoholu poliwinylowego jako rozdzielacza, bo farba akrylowa, którą pomalowałem kopyto, słabo chłonie wosk i pewnie forma skleiłaby się z kopytem. Żelkotu na połówkę poszło 125ml.